Kapat
Gönderiliyor...
Küratörler
>

3. İstanbul Tasarım Bienali (2016)

2. İstanbul Tasarım Bienali (2014)

1. İstanbul Tasarım Bienali (2012)

3. İstanbul Tasarım Bienali’nin küratörleri Beatriz Colomina ve Mark Wigley oldu

22 Ekim – 4 Aralık 2016 tarihleri arasında düzenlenecek 3. İstanbul Tasarım Bienali'nin küratörlüğünü Princeton Üniversitesi’nde çalışmalarını yürüten Beatriz Colomina ile Columbia Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Onursal Dekanı ve Mimari, Planlama ve Koruma Bölümü’nde dersler veren Mark Wigley üstlenecek.

Princeton Üniversitesi’nde çalışmalarını sürdüren mimarlık tarihçisi ve kuramcı Beatriz Colomina, yine aynı üniversitede Medya ve Modernite Programı’nın da kurucu direktörü. Colomina’nın küratörlüğünü yaptığı, Klipsle/Bas/Katla: Küçük Dergilerin Radikal Mimarisi 196X-197X sergisi 2006 yılında New York’taki Storefront for Art and Architecture’da açıldı ve o günden bu yana Documenta 12, Londra Mimarlık Derneği ve Montreal’deki Kanada Mimarlık Merkezi dâhil, dünya çapında 11 noktada sergilendi. Küratörlüğünü üstlendiği sergilerden Playboy Mimarisi 1953-79, NAi Maastricht’te 2012 yılında açıldıktan sonra 2014’te de Frankfurt’taki DAM Alman Mimarlık Müzesi’nde sergilendi.  Radikal Pedagojiler: Disiplin İstikrarsızlığı Zamanında Mimari Eğitim ise 2013 Lizbon Mimarlık Trienali ile 2014’te Venedik Bienali 14. Uluslararası Mimarlık Sergisi’nde yer aldı.

Mimarlık ve medyaya dair çalışmaları 25’ten fazla dile çevrilen Colomina’nın kitapları arasında Mimari Manifesto: Mies’in Hayaleti (2014), Klipsle/Bas/Katla: Küçük Dergilerin Radikal Mimarisi 196X-197X (2010), Ev Hayatı Savaş Halinde (2007), Mahremiyet ve Kamusallık: Kitle İletişim Aracı Olarak Modern Mimarlık (1994, 2011) ile Cinsellik ve Mekân (1992) sayılabilir.

Çalışmalarını New York’ta sürdüren Yeni Zelandalı mimarlık tarihçisi, kuramcı ve eleştirmen Mark Wigley, Columbia Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Onursal Dekanı olmasının yanında Mimari, Planlama ve Koruma Bölümü’nde halen dersler veriyor. Wigley, New York’taki MoMA ve Drawing Center, Rotterdam’daki Witte de With ve Montreal’deki Kanada Mimarlık Merkezi’nde çeşitli sergilerin küratörlüğünü yaptı. Yapıbozum Mimarlığı: Derrida’nın Uğrak Yeri (1995), Beyaz Duvarlar, Tasarımcı Giysileri: Modern Mimarlığı Biçimlendirmek (1995) ve Constant’ın Yeni Babil’i: Arzunun Hiper-Mimarlığı (1998) kitaplarını yazan Wigley, Aktivist Çizim: Constant’ın Yeni Babil’inden Öteye Sitüasyonist Mimarilerin İzinde (2001) kitabının da Catherine de Zegher ile birlikte eş-editörlüğünü üstlendi. Ayrıca, Volume dergisinin kurucuları arasında yer aldı. Wigley’in Buckminster Fuller A.Ş.: Radyo Çağında Mimarlık başlıklı yeni kitabı ise yakında piyasaya çıkacak.

Zoë Ryan

Britanyalı küratör ve yazar Zoë Ryan, Chicago Sanat Enstitüsü'nde (Art Institute of Chicago) Mimarlık ve Tasarım Bölüm Başkanı ve John H. Bryan Küratörü olarak görev yapıyor. 2006 yılında müze ekibinekatıldıktan sonra müzenin ilk çağdaş tasarım koleksiyonunu oluşturan Ryan, aynı zamanda buradakitarihi ve güncel mimarlık koleksiyonunu da genişletti.

Çalışmalarında disiplinlerarası bir yaklaşım benimseyen Ryan'ın son dönemde gerçekleştirdiğisergiler arasında, Chicago merkezlimimar topluluğu Stüdyo Gang'in işlerine genel bir bakış sunan ilk sergi olan "Yapı: Stüdyo Gang Architects'in İçinde" (Building: Inside Studio Gang Architects) (2012), moda tasarımı anlatılarının oluşumunu inceleyen "Nesneyi Şekle Sokmak: Bless, Boudicca ve Sandra Backlund"(Fashioning the Object: Bless, Boudicca, and Sandra Backlund) (2012), Chicagolu ikonik mimar Bertrand Goldberg'in kapsamlı bir retrospektifi olan "Bertrand Goldberg: Keşif Mimarlığı"(Bertrand Goldberg: Architecture of Invention) (2011), mimarlık ve tasarım alanındaki disiplinlerarası uygulamalar hakkında uluslararası kapsamda keşfe çıkan"Hiperbağlaçlar: Mimarlık ve Tasarım," (Hyperlinks: Architecture and Design) (2010), önemli bir endüstriyel tasarımcı olan Konstantin Grcic'in ilk kişisel sergisi "Konstantin Grcic: BelirleyiciTasarım" (Konstantin Grcic: Decisive Design) (2009) ve Londra merkezli Graphic Thought Facility stüdyosunun ilk sergisi "Graphic Thought Facility: Becerikli Tasarım" (Graphic Thought Facility: Resourceful Design) (2008) bulunuyor.

Müzedeki görevine başlamadan önce Ryan, kamusal alan tasarımını geliştirmeyi amaçlayan ve kâr amacı gütmeyen bir kamusal sanat ve mimarlık kuruluşu olan New York Van Alen Enstitüsü'nde Kıdemli Küratör olarak görev alıyordu.Buradaki görevi boyunca Ryan, üç ayda bir çıkanVan Alen Raporu'nu yayıma hazırlamanın yanı sıra aralarında"İyi Yaşam: Rekreasyonİçin Yeni Kamusal Alanlar"ın (The Good Life: New Public Spaces for Recreation) da bulunduğu birçok sergi düzenledi.

ZoëRyan ayrıca New York Modern Sanat Müzesi'nde ve Londra'daki Victoria & Albert Müzesi'nde yardımcı küratör olarak görev aldı.

Sıklıkla jüri üyesi ve eleştirmen olarak davet edilen Ryan, dünyanın farklı yerlerinde çalışmaları hakkında konuşmalar yapıyor.2012 yılında, Lizbon Experimenta Tasarım Bienali'nin danışma kurulunda ve Venedik Mimarlık Bienali ABD Pavyonu'nda sergilenen KendiliğindenMüdahaleler'in (Spontaneous Interventions) küratöryel danışma kurulunda görev aldı. 2013 yılında New York'taki Cooper Hewitt Ulusal Tasarım Müzesi'nin Ulusal Tasarım Ödülleri'nde Jüri Başkanı olarak görev yaptı ve aynı yıl Harvard Üniversitesi Tasarım Yüksek Okulu(Graduate School of Design - GSD) Wheelwright Bursu jürisinde yer aldı.

2012 sonbaharında Fast Company dergisi,Zoë Ryan'ı tasarımın geleceğini şekillendiren 50 kişi arasında gösterdi.

Zoë Ryan'ın yazar ve editör olarak katkıda bulunduğu yayınlar arasında aşağıdakiler yer alıyor:

Yapı: Stüdyo Gang Architects'in İçinde(Building: Inside Studio Gang Architects), Jeanne Gang ile birlikte (AIC/Yale Üniversitesi Yayınları, 2012); Nesneyi Şekle Sokmak: Bless, Boudicca ve Sandra Backlund (Fashioning the Object: Bless, Boudicca, and Sandra Backlund) (AIC/Yale Üniversitesi Yayınları, 2012); Bertrand Goldberg: Keşif Mimarlığı (Bertrand Goldberg: Architecture of Invention)(AIC/Yale Üniversitesi Yayınları, 2011); Su ile İnşa Etmek: Tasarım, Kavramlar, Vizyonlar (Building with Water: Designs, Concepts, Visions)(Birkhauser Yayınları, 2010); Konstantin Grcic (AIC/Yale Üniversitesi Yayınları); Graphic Thought Facility (AIC/Yale Üniversitesi Yayınları, 2008); Coney Island: Eğlence Pavyonları, (Coney Island: Pavilions of Fun), Jonathan Cohen-Litant ile birlikte; (VAI/PAP, 2007); veİyi Yaşam: Rekreasyon İçin Yeni Kamusal Alanlar (The Good Life: New Public Spaces for Recreation) (Van Alen Enstitüsü ve Princeton Mimari Yayınları, 2006).

Uluslararası dergilerde ve süreli yayınlarda birçok yazısı yayımlanan Ryan aynı zamanda Greg Lynn, Barber Osgerby, Ron Gilad, Ineke Hans, Arik Levy, Matali Crasset ve Lucy Orta gibi sanatçı, tasarımcı ve mimarların monografilerine ve sergi kataloglarına makaleleri ile katkıda bulundu.

Müzedeki çalışmalarına ek olarak Ryan, Chicago Sanat Enstitüsü Okulu (School of the Art Institute of Chicago) Sanat Tarihi Bölümü'nde yarı zamanlı öğretim görevlisi olarak görev yapıyorve Chicago Illinois Üniversitesi Sanat ve Tasarım Okulu'nda tasarım alanındaki önemli meselelere odaklanan yüksek lisans seminer dersleri veriyor.

Meredith Carruthers

Meredith Carruthers, Kanada’da, Montreal’de yaşayan bağımsız bir küratör ve sanatçıdır. Andrea Sala ile birlikte Guido Molinari Vakfı ve Joliette Sanat Müzesi’nde gerçekleştirdiği  “mSm: Molinari, Sala, Munari” (2011-12) sergisi ve Leonard ve Bina Ellen Galerisi’ndeki “Geçit Töreni” (“Parade”) (2011) adlı koreografik sanat gösterisi son dönemdeki projeleri arasında yer almaktadır. Carruthers, Kanada Mimarlık Merkezi’nin (Canadian Center for Architecture) küratöryel ekip üyesi olarak görev aldığı dönemde “Eylemler: Şehirle Yapılabilecekleriniz” (“Actions: What You Can Do With the City”) (2008-09) ve “Kusurlu Sağlık: Mimarinin Tıbbileşmesi” (“Imperfect Health: The Medicalization of Architecture”) (2011-12) gibi sergilerde görev aldı. Mimarlık kuramı, vitrin sergileme ve kavramsal sergi düzenlemesi gibi çeşitli konular üzerine yazdığı yazılar İtalya’da Abitare (2013), Britanya’da cura.art (2013) ve Kanada’da Canadian Architect (gelecek sayıda) gibi dergilerde yayımlandı. Susannah Wesley ile birlikte 2004 yılında kurduğu Leisure adlı sanatçı kolektifi ile Kanada ve yurtdışında birçok mekânda sergiler ve özel projeler gerçekleştirdi. Banff, Dawson City ve Viyana’da misafir sanatçı programlarına katıldı. Carruthers 2014 yılında çalışmalarını Montreal/Quebec’te bulunan Artexte belgeleme merkezinde misafir araştırmacı olarak sürdürecek.

Emre Arolat

1986'da MSÜ Mimarlık Fakültesi'nden mezun olduktan sonra 1986-87 yıllarında ABD Washington D.C.'de Metcalf Mimarlık Bürosu'nda çalıştı. 1987-2004 yılları arasında Arolat Mimarlık'ta, Şaziment ve Neşet Arolat'la birlikte tasarımcı ortak olarak çalışan Emre Arolat, 2004 yılında Gonca Paşolar ile birlikte EAA-Emre Arolat Architects'i kurdu. Proje ve uygulamalarıyla kazandığı ödüller arasında 2005 Mies van der Rohe Award for European Architecture ( Highly Commended), 2006 AR Awards for Emerging Architecture (Highly Commended), 2010 Cityscape Dubai Awards, 2011 MIPIM AR Future Projects Awards, 2011 Green Good Design Awards ve 2011 WAF ( World Architecture Festival) Awards ( Highly Commended) yer alıyor. Atölye yürütücüsü ve jüri üyesi olarak pek çok üniversitede görev alan Emre Arolat, İpekyol Tekstil Fabrikası yapısı ile 2010 yılında Aga Khan Mimarlık Ödülü'nün sahibi oldu. EAA'nın küratörlüğünü üstlendiği "Nazaran.../With regard to...", "An/Moment" ve "Fabrika/The Factory" sergileri, ofisin projeleri kadar mimarlık yaklaşımının da geniş kitlelerce paylaşılmasını sağladı. EAA'nın "Emre Arolat-Yapılar/Projeler 1998-2005", "Dalaman Havalimanı", "...nazaran" ve "Fabrika" isimli kitapları bulunuyor.

Joseph Grima

Milano'da Çalışmalarını Milano'da sürdüren mimar, editör, yazar ve küratör Joseph Grima, Milano'da Gio Ponti tarafından kurulan ve çağdaş mimari, tasarım ve sanat alanlarında uluslararası bir üne sahip bir dergi olan Domus'un genel yayın yönetmenliğini yürütmektedir. New York'ta bulunan, kâr amacı gütmeyen ve mimarlık ile sanat dallarında yaratıcı pozisyonların gelişmesine adanmış bir galeri ve etkinlik alanı olan Storefront for Art and Architecture'ın eski direktörüdür. Çalışmaları Venedik Mimarlık Bienali, Experimenta ve New York'taki New Museum gibi mekân ve etkinliklerde yer almıştır. Abitare, Volume, Bracket, Urban China ve New Geographies gibi pek çok kitap, dergi ve süreli yayının editörlüğünü üstlenmiş ve katkıda bulunmuştur. En son Moskova'daki Streka Institute of Media, Architecture and Design'da olmak üzere Avrupa ve Amerika'da ders vermiş ve konuşmalar yapmıştır. Vitra Tasarım Müzesi ve Shorefast Foundation'ın danışma kurulu üyeleri arasındadır.